sus en lu

	De Nieuwe Vaart		.


	Sus Van Poucke Lu De Porre			Lu De Porre en Sus Van Poucke 30/09 tot 15/10 Vernissage vrijdag 29/9/06 Inleiding op het werk van Sus door Madeleine Van Oudenhove originele Franstalige versie vertaling naar het Nederlands door Frank Thibau Inleiding op het werk van Lu door Marie-Ange Demuysere Lu De Porre Schilderijen en tekeningen op doek, papier en hout Lu experimenteert met verschillende technieken en materialen. Voor deze tentoonstelling koos ze werken met het thema vogel, eendepootje en mes. Sus Van Poucke Sus graveert haar poezen met een gracieuze verfijning. Soms lief, soms speels, soms agressief, maar altijd poëtisch. .
	Sus Van Poucke Lu De Porre
				.
				Originele Franstalige versie. Speech door Madeleine Van Oudenhove A pattes de velours, tout un univers félin se déplace lentement... Le Roi-Chat, le Prince des songes, s'en va...et revient...Ou l'inverse... Nous ne savons pas, nous ne savons rien de cet instinct le guidant. Son territoire premier se situe dans le mystère de la patience. Du silence du sage...enfin lové au creux d'un coussin. De ses odeurs-senteurs de pluie, d'arbres et de fleurs, de fruits frôlés. Cet ennemi du bruit, des cris et des stridences, se sent alors bien. La maison choisie répond à ses besoins, d'harmonie, de paix, là où la tendresse rejoint la sienne. Parfois terre-de-Sienne brûlée. Avec lui, en partage, tout est toujours aux bords de l'incandescence. Ainsi les chats dormants, les chats rêvants, les chats vifs et vivants, les chats enroulés, les chats doux...Les chats jusqu'aux bouts des griffes, dans la sensualité du présent... les chats, parfois jouants, oreilles et moustaches en éveil... les chats porteurs d'un passé s'inscrivant dans l'histoire des homme et de leur Art... les chats nous attachant, nous retenant ,nous captivant ... les chats captant les énergies et nous les rendant... Aux bouts des doigts, SUS ( Suzanne Van Poucke ) suit, poursuit, le chemin de cette fascination en commun. Restituant les courbes arabesques d'une musculature puissante.Parallèle avec la tension des lignes, la souplesse des mouvements de la main, qui caresse le papier de fluides tonalités, parfois de sang. Tous ces tracés, suivant à la trace les parcours de nos mémoires jamais endormies ... A la pointe de son aiguille sèche, l'artiste capte directement la splendeur de l'instant précis où l'un de ses chats osent risquer la confiance....et nous entrons ainsi progressivement dans l'émerveillement...Dans la concentration merveilleuse d'un instant d'éternité. Où se croisent tant de destins, de ceux qui nous interrogent. Le Chat facteur d'étranges messages lovés aussi dans la nuit des temps... En symbiose parfaite, cette artiste unique, ose également s'aventurer dans les détails, dans les approches feutrées d'indices, jusqu'aux creux des toisons physiques... Les élans sont retenus, le respect est entier...il s'inscrit dans le parfum de l'infini. A pattes de velours, tous les chats, êtres à part entière et entiers, marquent nos coeurs d'une couleur indéfinissable, indélébile, à l'instar de nos secrets désirs d'Amour. Ces étranges bonheurs... Madeleine Van Oudenhove A.I.C.A. .
				Vertaling naar het Nederlands Speech door Madeleine Van Oudenhove Op zachte pootjes verplaatst een katte-universum zich heel traag…. Koning Kat, de Prins der Dromen, gaat…en keert……..of is het andersom ? We kennen hem niet, we weten niets af van zijn instinct dat hem zo goed leidt. Maar iets in hem boeit ons héél bijzonder……, het mysterie van zijn geduld. De stilte van de Wijze…eindelijk knus opgerold in de kromming van zijn kussen. Nog omgeven van de fijne sporen van regen, bomen en bloemen, nagenietend van de geuren van fruit waartegen hij onderzoekend zijn snoet wreef. Hij haat krijsende kreten en kriesend lawaai, maar in het huis dat hij koos, koestert hij zich aan de harmonie en de vrede, daar waar tederheid de zijne ontmoet. Soms ook.. is hij verbrande Sienna-aarde, want met hem delen is net… niét met vuur spelen. Die Katten! Zij slapen, zij dromen, zijn nu eens fel en vinnig, dan weer krullen zij zich op en zijn poeslief. Zij zijn Katten tot aan de toppen van hun nageltjes….. sensueel aanwezig… die Katten… ik zie ze graag spelen, hun oortjes gespitst, de wijde snorantennes attent… Hun geschiedenis loopt samen met die van de Mens en zijn Kunst. Zij hebben ons bezield, begeesterd en onze aandacht weggekaapt, alsook onze energie. Maar zij gaven het drievoudig terug. Met de toppen van haar vingers volgt…. en vervolgt …Sus, met hen, de weg van deze fascinatie over hen….arabesken van krachtige spierlijnen. Gelijklopend met de spanning van de lijnen, de soepelheid van de hand die het papier met vloeiende tonaliteiten streelt, soms tot bloedens. Een weergave van de weg die ons immer wakend geheugen… doorliep en koesterde… tot het mocht spreken. Op de punt van zijn droge naald vat de kunstenaar op directe manier de bijzonderheid van dat precieze moment waarop de kat… traag… zijn schroom heeft opgegeven en vertrouwen laat blijken…een moment van progressieve verwondering. Een verwondering en intense concentratie over een stonde van Eeuwigheid, een stonde waar de samenkomst met deze lotgenoten zovele vragen doet opwellen. De Kat… drager van vreemde boodschappen …die in de nacht der tijden ook opgekruld lagen te slapen. In perfekte symbiose, durft deze unieke kunstenaar het aan de kleinste details weer te geven, van omfloerste benadering van kenmerkende tekens tot aan de werkelijkheid van de zachtharige pels. De bezieling is volledig. Het respect is wederzijds…en heeft het parfum van de Eeuwigheid. Op zachte pootjes, laten alle Katten, wezens zoals wij, in ons hart een ondefiniëerbaar kleur na, onuitwisbaar, even krachtig als onze diepste wens naar Liefde. Vreemde momenten van Geluk. Madeleine Van Oudenhove (A.I.C.A.) Vertaling Frank Thibau 29/09/2006 .
				Inleiding op het werk van Lu door Marie-Ange Demuysere Dat de afbeelding een oerbehoefte van de mens is, daarvan getuigen reeds de alleroudste kunstwerken: de grotschilderingen. De echte buffel moet overwonnen worden. Door de dode buffel te vereeuwigen door deze af te beelden zal deze verzoend en bezworen worden. Afbeelding is werkelijkheid. De vraag is of je de werkelijkheid op een zo zuiver mogelijke manier kan afbeelden. Welnu Lu begon haar opleiding met als doelstelling de dingen na te bootsen. Ze liet zich leiden door stillevens, landschappen.Al snel kwam ze tot het inzicht dat het gewone nabootsen ten eerste onmogelijk en anderzijds gewoon zinloos was. Ze beperkte zich tot een onderwerp dat haar boeide – een banaal onderwerp – ‘de ganzepoot’. Ze verheerlijkt, bestudeert de ganzepoot op diverse manieren. Deze worden getekend, geschilderd, gedroogd en zelfs als onderwerp zelf gebruikt. Lu derangeert met haar werk daar ze de heersende stroming niet volgt, niettegenstaande ze naar tal van tentoonstellingen gaat en deze probeert te begrijpen. Ze geeft vorm aan haar allerindividueelste emoties door een onderwerp te kiezen dat eenvoudig lijkt maar toch vrij complex is. Het onderwerp wordt uitgewerkt met oude technieken maar met een hedendaagse beeldentaal. Eigenlijk ‘une mise en ordre des sensations’ maar op een hedendaagse manier Focillon schrijft “C’est la création d’un univers concret, distinct de la nature, qui est le don royal de l’espèce humaine. En Oscar Wilde: “Kunst begint pas waar de nabootsing ophoudt” Lu probeert niet ‘de dingen na te bootsen, of slechts af te beelden’. Ze dringt binnen in het onderwerp en wordt zelf het onderwerp. Daarmee bedoel ik dat ze vanuit de poot zichzelf analyseert en altijd verder evolueert. Van poot gaat ze naar familieportretten, deze worden uiteindelijk zelfportretten. Het geleefde – afgeleefde houdt haar bezig. Ze kiest bewust voor het geleefde. Het versleten afgeleefd mes wordt monument. Wat me telkens blijft verbazen bij Lu is haar grote werklust. Ik vroeg haar eens wanneer ze tijd had of vindt om zo veel te werken. Tussen haakjes: Lu is moeder van vier kinderen. Ze antwoordde me: “Tussen de soep en de patatten.” Ze maakte ook een reeks ‘patatten’, die patatten waren eveneens een voorwendsel. Nu Lu kookt georganiseerd. Ze is even georganiseerd bij de realisaties van haar werk. Techniek is voor haar iets op zich, een middel om zich beter uit te drukken. Lu prepareert (met passie) en zoekt naar diverse ondergronden. Dit op zich maakt al deel uit van haar werk. Voor het prepareren gebruikt ze gelatines, beenderlijm, totinlijm of caseïne, al dan niet met toevoeging van gips, krijt of kaolien. Gekleurde ondergronden zijn naargelang de kleur van het materiaal bepalend. Tevens maakt ze al haar verven zelf op basis van pigmenten, vulmiddelen en bijvoorbeeld ei als bindmiddel. Ze gaat zelfs zo ver dat ze pigment maakt van brazielhout – braziel – het vergeten pigment, veel gebruikt tijdens de Renaissance. Van indigo en cochenille maakt ze inkten.. Het waarderen en hergebruiken van materiaal neemt een zeer belangrijke plaats in bij haar werk. Vandaar dat haar werk zo eerlijk en zo eigen is. Lu probeert een waarheid die ze niet met woorden kan omschrijven in beeld te brengen. Een waarheid die ze het best tot leven kan brengen door middel van lijn, kleur, vorm en structuur. Ik stel jullie voor om zelf haar werk te ontdekken.